Á ég að blogga?Soffía Snædís Sveinsdóttir

Jæja hvað finnst ykkur? Á ég að blogga?

The life and times of a chicken salad sandwich – part oneSoffía Snædís Sveinsdóttir

Jæja nú er ég búin að eiga afmæli, orðin voða stór, allveg 22. ára. Síðasta helgi fór algjörlega í að halda uppá það. Á laugardagskvöldið kíktu Hildur, Þórdís, Lilja, Edda, Eva Huld og Jónsi til mín í heita rétti og kökur. Ég var ansi heimilisleg og bakaði. Eða a.m.k. “útvegaði” veitingar. Það var voða skemmtilegt og kökurnar skemmdu ekki fyrir ;)

Á sunnudaginn hélt ég svo uppá afmælið með fjölskyldunni þar sem mamma og allar systur mínar ásamt Brynju og Sunnevu mættu heim til Örnu þar sem “skellt var í” eina veislu. Ég held að Bjarki frændi (7 ára) eigi setningu dagsins.

Bjarki: Mamma, hvað er Soffía að læra í háskólanum?

Sigríður: Hún er að læra viðskiptafræði?

Bjarki: Hvað er það eiginlega?

Sigríður: Hún er að læra það sama og pabbi þinn og Arna frænka.

Bjarki: Jáááá er hún þá að læra að banka?

Það skal tekið fram að bæði Rósant (pabbi Bjarka) og Arna eru bankastarfsmenn. Þetta fannst mér allgjör snilld og síðan ég heyrði þetta hef ég sagt öllum að ég sé að læra að banka.

Síðasta vika var þó ekki öll dans á rósum. Kisan er enn að koma sér í klandur, Siggeiri til mikillar mæðu. Hér fylgja með myndir af helstu afrekum Míu.

Mía Mús í vandræðum, föst á bakvið skúffuna

Siggeir ekki sáttur við kjána kisann

Siggeir þurfti að losa skúffuna til að hjálpa Míu út

Mía kíkti skömmustulega út

Hún var ekki lengi út, frelsinu fegin

Takk Siggeir


Ég lofa að gera þetta aldrei aftur




Svo urðu þau aftur vinir að lokum

Svo langar mig að bend á að ég er komin með myndasíðu hjá Fotka. Hægt er að komast inná hana í gegnum tengilinn hér til vinstri. Hún er þó ekki allveg tilbúin, ég á eftir að setja inn fleiri myndir, skrifa undir þær o.s.frv. En það eru a.m..k. komnar inn nokkrar myndir frá Kínaferðinni miklu.

Ég borða ekki til að lifa. Ég lifi til að borða.Soffía Snædís Sveinsdóttir

Ég var að koma úr dýrindis lambalæri hjá mömmu, alltaf gott að borða hjá mömmu. Mér varð hugsað til góða matarins sem ég fékk í Kína, og líka matarins sem var aðeins minna góður. Ég smakkaði ýmislegt gott og ýmislegt skrítið. Ég ætla að vera svo elskuleg að leyfa ykkur að sjá smá brot af því sem ég fékk að smakka.

Fyrsta máltíðin mín, keypt á standi úti á torgi. Ég hafi ekki hugmynd um hvað ég var að borða

Grilluð uxatunga á Braselískum veitingastað



Ég pantaði kjúkling og fékk þetta!


Kjúklinga klær sem voru í kjúklingnum sem ég pantaði, ásamt hausi, hálsi o.fl.


Svartur kjúklingur, á að vera voða góður fyrir húðina


Svínaeyru, neðarlega til vinstri

MyndirSoffía Snædís Sveinsdóttir

Mía MúsSoffía Snædís Sveinsdóttir

Það er kominn nýr fjölskyldumeðlimur í Rauðagerði 60. Hún heitir Pantera en er kölluð Mía Mús. Hún er heimsins sætasti kisulingur. Finnst voða gaman þegar er leikið við hana og vekur mig iðulega á morgnana. Stundum með músina sína í kjaftinum (þá á ég að henda henni fyrir hana), eða með því að reyna að veiða tærnar á mér. Síðustu morgna hefur hún þó kúrt róleg hjá mér þar til vekjaraklukkan mín hringir. Ef ég ákveð að snúsa pínu skríður hún að andlitinu á mér og setur loppuna framan í mig. Ef það virkar ekki til að vekja mig setur hún trýnið framan í mig og sleikir mig. Þá bý ég til pláss hjá mér og hún kúrir í handakrikanum á mér.

Hún Mía Mús er líka algjör veiðikló og æfir stöðugt veiðitæknina. Hún lætur ekki skort á bráð í garðinum hjá okkur stoppa sig í að færa björg í bú, heldur veiðir þurr laufblöð af mikilli snilli. Þessari bráð hrúgar hún snyrtilega upp í forstofunni, en þar sem útidyrahurðin er opin meðan hún er úti að leika fjúka laufblöðin yfirleitt um allt hús.

Siggeiri finnst hún vera algjör kjána kisi. Í gær var Mía að leika sér í garðinum, þá kom feitur högni og fór að hrekkja hana. Hún var svo hrædd að hún flúði uppí risastórt, hálfdautt grenitré sem er í garðinum hjá nágrannanum. Feiti högninn var of feitur til að elta hana. En vandamálið var að eftir að hún fór upp var hún ekki allveg viss um hvernig hún ætti að komast niður. Hún sat því föst uppí tréinu og grét og grét. Ég og Siggeir fórum strax í björgunarleiðangur. En þar sem við eigum engan stiga, var hægara sagt en gert að ná Míu niður. Við stóðum fyrir neðan tréið og kölluðum á hana, reyndum að leiðbeina henni rétta leið, en því miður elti hún bara raddirnar okkar og klifraði út á þá grein sem var beint fyri ofan okkur. Það hjálpaði lítið þar sem hún var of hátt uppi. Loks sótti Siggeir stól og spýtu, hann stóð á stólum og stillti spýtunni upp þannig að Mía gat rennt sér eftir henni niður, þar beið ég og greip hana. Frækna björgunin tókst. Við erum algjörar hetjur.

Í dag klifraði Mía aftur upp í tré, við fórum ekki í björgunar leiðangur.

Ég er heppin að hafa hár.Soffía Snædís Sveinsdóttir

Ég er lélegur bloggari. En aldrei að vita nema ég skáni eitthvað. Það er mikið búið að ganga á hjá mér í sumar. Ég kom mér upp góðum skuldahala í Kína sem ég er fyrst núna farin að sjá fyrir endan á. Eftir símtal við Helga í SPÓL komst ég að því að ég ætti að komast á rétt ról ef ég get þraukað út mánuðinn á þeim yfirdrætti sem ég er með núna. Í næsta mánuði ætlar hann að hækka yfirdráttinn minn, eins og hann sagði sjálfur, um tölu djöfulsins. Spurning hvort það boði gott?

 

Ég er löt. Ég reyni að kenna tímaleysi um að ég geri ekkert... ég veit samt ekki allveg hversu langt ég kemst á þeirri afsökun. Ég ákvað að það væri kominn tími til að taka sig á í ræktinni. Eini tíminn sem tímalausasta manneskja í heiminum hefur til að fara í ræktina er um miðja nótt. Ég skráði mig því á fitubollu námskeið sem er klukkan 6:20 til 7:20 á nóttunni/morgnanna. Það hefur gengið svona lala að vakna.

 

Nú er ég orðin nemandi í HÍ. Ég er samt ekki hætt í HR, ég má bara alls ekki missa af neinu og hef því ákveðið að vera í báðum skólunum. Ég er að taka b.a. gráðu í Austur-Asíu fræðum sem er nýtt nám í samvinnu verkefni milli HA oh HÍ. Eins og er, er ég í 150% námi. 100% viðskiptafræði og 50% Austur-Asíu fræðum. Mér finnst það gaman. Þetta aukanám nýtist vel með viðskiptafræðinni og gerir skólann mun skemmtilegri. Það var nú samt ekki auðvelt að komast inní HÍ. Ég held að mér hafi verið vísað á 5 manneskjur til að tala við áður en ég gafst upp og hringdi í Geir sem er forstöðumaður námsins á Akureyri. Hann reddaði mér inn.

 

Ég er svo heppin að geta verið í Háskóla. Helgi (6 ára) litli frændi útskýrði fyrir mér í gær að bara þeir sem eru með hár mættu vera í háskóla. Samtalið byrjaði reyndar þannig að ég rakst á afmælisgjafa óskalista Bjarka (8 ára) litla frænda. Þar var aðallega allskonar fótboltadót sem ég kann varla að nefna en líka eitt sem mér fannst svolítið spennandi.Bjarka langar að fá hrekkjabragðatösku í afmælis gjöf, Helgi vill ekki að hann fái svoleiðis því þá hrekkir Bjarki auðvitað Helga. Ég sagði Helga að ég hefði einu sinni séð í risa stóru bókinni um allt hvernig yngri bróðirinn lék á eldri bróðirinn sem átti hrekkjatösku. Þá átti þetta samtal sér stað:

 

Helgi: Hofir þú á barnaefnið?

Soffía: Já finnst þér það skrítið?

Helgi: Jáhá. Ertu ekki í háskóla?

Soffía: Jú.

Helgi: Ertu þá búin með menntaskólann?

Soffía: Já, finnst þér skrítið að einhver sem er fullorðin horfi á barnaefni?

Helgi: (hlær) Þú ert ekkert fullorðin, þú ert enþá í skóla.

Soffía: Ok. Ég get samþykkt það.

Helgi: Þú ert hepin að vera með hár. Annars væriru ekki í Háskóla.

Soffía: Ó verður maður að hafa hár til að vera í háskóla? En þeir sem eru    sköllóttir?

Helgi: (hlær) Þeir verða auðvitað að vera  með stelpu hárkollu.

 

Já ég er heppin að vera með hár.

Notuð sem bakgrunnurSoffía Snædís Sveinsdóttir

Í gær gerðist dálítið skrítið. Okkur íslensku stelpunum var boðið að vera við útskrift fyrsta erlenda nemandans sem var útskrifaður frá Ningbo háskóla. Við höfum ekki hugmynd hver þessi stelpa er sem var verið að útskrifa, en vildum ekki vera ókurteis og mættum því eins og um var beðið. Þegar við komum þar sem útskriftin átti að fara fram fór mig strax að gruna hvað var í gangi. Þarna voru mættir nokkrir stúdentar, allir frá mismunandi löndum og mismunandi í útliti. Við komumst fljótlega að því að stelpan sem var að útskrifast er frá Kóreu og veltum því fyrir okkur afhverju kóreubúunum var ekki boðið? Við sátum inni í fundaherbergi þar sem útskriftin fór fram og reyndum að klappa á réttum stöðum. Eftir ræður frá öllum kennurunum var svo stóra stundin runnin upp, myndatakan! Þá kom greinilega í ljós, eins og mig var farið að gruna, að alþjóðlegu stúdentarnir höfðu verið boðaðir í útskriftina til að pósa á myndunum. Við vorum beðin um að stilla okkur upp og láta eins og við værum bekkjarfélagar kóreisku stelpunar. Að sjálfsögðu buðu þau ekki kóreisku stelpunum sem eru með okkur á námskeiði því þær gætu allt eins verið kínverjar! Við vorum þarna bara uppá lúkkið. Bara til að láta Ningbo háskóla líta út fyrir að vera alþjóðlegan. Eftir uppstilltu myndina héldum við að þetta væri búið, en nei, þá vorum við beðin um að stilla okkur upp í bakgrunni við kóreisku stelpuna og rektor skólans. Við áttum að vera að þykjast tala saman og óska henni til hamingju á meðan hún var að taka við skýrteininu sínu. Þetta var allt mjög furðulegt og mjög sviðsettar myndir, það verður spennandi að sjá hvort við getum komist að því hvar á að nota þær, kannski maður sé að verða frægur í Kína ;)

Köngulóarbit og crazy leigubílstjórarSoffía Snædís Sveinsdóttir

Já þetta er nú ekki allt sældin ein að vera í skóla í kínverjalandi. Þrátt fyrir að námsefnið sé ekki erfitt, og þar af leiðandi nægur frítíma fyrir mig til að gera það sem ég vil, er nóg af öðru sem ógnar lífi mínu og limum. Fyrsta skóladaginn minn þurfti ég að fá fylgd uppá sjúkrahús, ég var með stærðarinnar köngulóarbit undir hægra auganu og leit helst út eins og einhver hefði kýlt mig! Ég var skíthrædd um að einhver ógeðis padda væri búin að verpa undir augað á mér og lirfurnar færu bráðum að nærast á sjóntauginni svo ég var mjög glöð og mjög létt þegar læknirinn sagði mér, eða reyndar stelpunum sem fóru með mér því læknirinn talaði ekki ensku, að þetta væri bara köngulóarbit. Sjúkrahúsið sem þær fóru með mig á var mjög sérstakt. Fólk beið í röð sem náði útúr herbergi þar sem tveir læknar sátu. Þar sem röðin náði inn til læknanna, biðu a.m.k. fjórir einstaklingar inní herberginu á meðan maður settist niður og sagði lækninum hvað væri að. Hvað gera kínverjarnir ef eitthvað persónulegt eða eitthvað sem þeir vilja ekki segja fyrir framan aðra er að? Þetta fannst mér allveg merkilegt.

      Eftir þessa frægu læknisheimsókn er ég búin að fá þrjú köngulóarbit í viðbót og að sjálfsögðu er ég búin að vera að vakna með ný moskítóbit á hverjum morgni síðan ég kom hingað. Ég er greinilega með mjög girnilegt blóð. Eftir hádramatíska og hættulega dauðaleit að helv. köngulónni í herberginu mínu með aðstoð frá nágranna mínum frá BNA (án árangurs þó) og eftir að vatn byrjaði að leka úr loftinu hjá mér á fullu tók ég þá ákvörðun að nú væri kominn tími til að skipta um herbergi og er því komin í, vonandi, köngulóarfrítt herbergi! Húrra fyrir því! 

      Það eru þó ekki aðeins skorkvikindi sem reyna stöðugt að stytta líf mitt hér, heldur er ég viss um að leigubílstjórarnir séu í bandalagi með köngulónum og moskítóflugunum. Vá hvað ég er að verða bílhrædd hér. Það eru að sjálfsöðu engin belti í aftursætnum, sem væri þó kannski í lagi ef leigubílstjórarnir gætu haldið sig sín megin á götunni. Bílstjórarnir fá borgað eftir vegalengd svo þeir reyna alltaf að flýta sér sem mest til að fá sem best tímakaup, með oft mjög svo háskalegum afleiðingum. Ég veit ekki hversu oft ég hef setið í leigubíl hér og horft á risa trukka koma æðandi á móti okkur flautandi á fullu. Í svona tilvikum loka ég bara augunum og vona það besta. Svo luma ég nú á bestu leigubílstjóra sögu sem um getur, en þar sem hún er nú frekar löng hugsa ég að ég láti hana bíða betri tíma.

Kveðjur frá Ningbo

Fyrsta bloggið frá KínaSoffía Snædís Sveinsdóttir

Þar sem ég er komin með nettengingu (loksins) er ekki seinna vænna að skella inn smá ferðasögum hérna. Reyndar er það Siggeir sem setti þetta inn þar sem netið er ritskoðað í Kína. Ég kemst ekki sjálf inná síðuna mína þar sem hún er augljóslega uppfull af klámi og and-kommúnistaáróðri!

Ferðin gékk mjög vel, þetta var langt flug og ég verð að viðurkenna að ég varð svolítið stressuð þegar Icelandair fluginu seinkaði um 45 mín. En eftir smá hlaup á flugvellinum í London náðum við fluginu okkar til Kína. Þegar ég kom inní vélina sem við fórum með til Shanghai var vægast sagt mjög svekjandi að labba í gegnum 1. farrými, svo 2. farrými, svo 3. farrými og komast svo loksins í sætið sitt á 4. farrými sem var hægt að leggja lítið aftur og var með engum fótskemmlum. Þetta hefði nú verið allt í lagi ef ég hefði ekki séð fínu rúmin á 1. farrými, ég verð að viðurkenna að þau voru ofarlega í huga eftir að ég tók svefntöflu en gat samt ekki sofnað :S

Við lentum í Shanghai að morgni 22. júní og vorum alltof spenntar til að fara uppá hótel til að sofa. Í staðin fórum við í skoðunarferð með Ruan sem var kínverskukennarinn minn á síðustu önn. Hún sýndi okkur miðborgina og panntaði fyrir okkur fyrstu kínversku máltíðina. Máltíðin var keypt á útisölu standi og Ruan panntaði pínu af öllu til að leyfa okkur að smakka. Þarna var allskonar matur sem leit nú ekki allur girnilega út, eitt minnti helst á rottuheila! Ég smakkaði allt og þetta var allt allveg ágætt. Ég hef samt ekki hugmynd um hvað þetta var, Ruan sagði bara kínverska orðið, en hélt að það væru ekki til enskar þýðingar á þeim.

Eiginlega veit ég sjaldnast nákvæmlega hvað ég er að borða hér. Sem minnir mig á það, allur matur sem ég kaupi í búðum (morgunmatur og nasl, drykkir o.fl.) er alltaf allur útrunnin, og sumt er meira að segja útrunnið fyrir tveimur árum! Annars borðum við (ég 3 aðrar íslenskar stelpur og 2 strákar og 1 stelpa frá Bandaríkjunum) yfirleitt alltaf á sama staðnum. Þetta er lítill fjölskyldurekinn veitingastaður á tveimur hæðum. Til að komast uppá efri hæðina, þar sem borðið okkar er, þurfum við að labba framhjá eldhúsinu, sem er nú áhugavert ;) En maturinn þar er mjög góður, við erum yfirleitt að panta 3-4 kjötrétti með grænmeti og svo steikt hrísgrjón með eggjum og kostnaðurinn við þetta er grín! Fyrir okkur öll 7 erum við að borga á milli 500 kr. og 900 kr. samtals, fer eftir því hversu marga rétti við pöntum.

Jæja, þetta er orðið svo langt að ég er ekki viss um að neinn nenni að lesa þetta ;) ég bið Siggeir um að skella meiru inn við fyrsta tækifæri.

Bestu kveðjur frá Kínverjalandi  

Þá er komið að þvíSoffía Snædís Sveinsdóttir

Jæja, nú fer að styttast í að ég leggi af stað í ævintýraferðina miklu. Ég á flug í fyrramálið klukkan 7:40 með Icelandair til London. Þaðan flýg ég svo með British airways til Shanghai og ætti að lenda að morgni 22. Vonandi verður þar einhver að taka á móti mér og fer með mér til Ningbo þar sem ég verð í skóla næsta mánuðinn. Veðrið á þessum tíma á víst að vera mjög gott, milli 25 og 35 gráður og ég hlakka mjög til að komast út í sólina! Samt ekki jafn mikið og ég hlakka til að versla úti Verðið þarna er grín! Liggur við að það sé borgað með vörunum

Það er allt að verða klárt, ég er komin með vegabréfsáritun og búin að henda einhverju ofaní tösku, best að halda áfram að pakka.